Dagboek FD: De week van … Linda Woudstra

Een paar weken geleden verkocht ik de gastoudertak van mijn bedrijf Regeltante, waarin ik bemiddel in diensten voor particulieren zoals oppashulp en schoonmaakhulp. De voortdurende verandering van regels voor gastouderopvang vroeg zoveel aandacht dat de kern van ons bedrijf, de bemiddeling, steeds meer in het gedrang dreigde te raken. Ik besloot het van de hand te doen. Hop Marjanneke tekende een paar weken geleden voor de overname, maar betaalt nu dus niet.

Ik ben dus met de advocaat in de weer en maak ik de balans op; deal opblazen of oplossingen zoeken? Het grootste probleem is dat van de overgekochte contracten op 4 januari veel minder klanten dan verwacht hebben aangegeven dat zij tekenen bij de kopende partij. Onze koper heeft daarop besloten de betaling van de overnamesom op te schorten. Ik begrijp de frustratie en teleurstelling van de koper, anderzijds hebben we een koopovereenkomst zonder resultaatverplichting en dus moet er gewoon worden betaald.
Uiteindelijk ontmoeten we elkaar weer en komen overeen dat we gezamenlijk iedereen die nog niet heeft gereageerd nabellen. De deal is gered, de relatie enigszins beschadigd.

Nu werk ik me dus door de bestanden van het gastouderbureau heen en spreek al met een aantal klanten. Mijn vermoeden wordt bewaarheid. De mensen die ik vandaag spreek, willen wel degelijk de overstap maken maar zijn nog niet aan het invullen van de formulieren toegekomen. De ouders zijn ook met zoveel bureaucratische ellende geconfronteerd dat ik best begrijp dat je met een jong gezin in de decembermaand niet direct prioriteit geeft aan het terugsturen van een contract met je nieuwe gastouderbureau. Ondertussen heb ik wel een paar slapeloze nachten gehad en een advocaat aan het werk gezet. Ondernemen is vooral goed om kunnen gaan met dingen die anders lopen.

In het weekend ben ik met mijn gezin meestal druk met sport en boodschappen doen. Deze zaterdag kan er niet gehockeyd worden en slapen we allemaal lekker uit. Mijn meiden zijn 12 en 14 jaar en die kunnen tegenwoordig rustig tot 12 uur uitslapen! Als ze wakker zijn, tuigen de meiden samen de kerstboom af en willen een fikkie stoken met de kerststukken en de boom maar daar steken mijn man en ik een stokje voor. De boodschappen moeten nog in huis en ik heb even helemaal geen zin in brandende kerstbomen in mijn tuin.

’s Avonds gaan we eten bij Dana en Casper. Dana schrijft voor Regeltante de persberichten en ik werk al ruim 2 jaar met haar samen. We bespreken de meest uiteenlopen zaken maar vooral hun beslissing om een huis in voormalig Oost-Duitsland te kopen. Peter en ik zijn zeer onder de indruk van het gemak waarmee ze nieuwe dingen aanpakken.

Vorig weekend zijn we terug gekomen van wintersport en de koffers zijn deze week nog niet helemaal uitgepakt. Opruimen dus! Ik trommel iedereen op en verdeel de taken. Binnen twee uur draaien de wasmachines en zijn alle skikleren en koffers alweer opgeruimd. We krijgen een sms om in Reeuwijck te komen schaatsen bij kennissen die we op wintersport hebben leren kennen. De sneeuw komt met bakken uit de hemel, maar we besluiten toch op pad te gaan. De kinderen hebben al afspraken gemaakt dus spreken we af dat ze zelf eten maken en gaan wij om 16.00 uur een borrel halenin Reeuwijck. Daar belanden we in een Anton Pieck plaatje, Peter bindt de schaatsen nog onder en ik klets lekker met de verzamelde dames en geniet ondertussen van een hele lading jonge ukken die proberen te schaatsen. Wat zijn ze nog lekker klein en onbeholpen grappig.

Om 10.00 uur worden we in Mijdrecht verwacht om de gewijzigde koopovereenkomst te tekenen. Ik ben blij dat we een oplossing hebben. Er ligt een voor beide partijen aanvaardbaar voorstel. Ik had alle recht om mijn poot stijf te houden maar in zaken volg ik mijn gevoel en vraag mij dan vaak af; “hoe wil je zelf behandeld worden?’. Voor mij is het belangrijkste dat onze klanten goed overgaan, dat we zo snel mogelijk de zaak administratief overdragen en door kunnen met onze nieuwe koers: www.regeltante.nl laten groeien van 40.000 naar 140.000 bezoekers per maand, door het aanbieden van een aantal gratis diensten zoals het zoeken naar een avondoppas en de ontwikkeling van mobiele applicaties voor het raadplegen van onze kandidaten onderweg. En we willen bij minimaal tien grote werkgevers onze minimap op het intranet geplaatst krijgen zodat werknemers er diensten kunnen bestellen. Het eerst contract daarvoor hebben we net voor de kerst getekend.

We tekenen de aanpassing, het geld wordt telefonisch overgemaakt en de rest van de dag ben ik druk met het maken van aanpassing aan de databases voor de overdracht. Ik check tot 2.00 uur ’s nachts zelf de digitale records van al onze klanten zodat er geen konijnen meer uit de hoed komen.

Ik begin met de verwerking van alle gemaakte afspraken tot actielijsten en roep iedereen van het ex-gastouderbureau bijeen. We bespreken alles tot in de kleinste details en maken harde afspraken: wie gaat klanten nabellen, wie stelt de mails op, wie regelt verhuisdozen, gekleurde ruitertjes en zelfs elastieken om de files bijeen te binden? Donderdag gaan we beginnen met de fysieke oplevering. Vervelend is wel dat al ons digitale bestand in hard kopie moeten worden opgeleverd. We verzinnen een manier om de files in grote batches uit te printen en correct te filen. We schieten goed op en ik krijg goede hoop dat het wel zal meevallen met verhuizing straks.

De hele dag ben ik nog bezig met het opstellen van een draaiboek en het maken van een verslag voor Hop Marjanneke waar alle afspraken in worden vastgelegd. Tot 31 maart zijn we nog verplicht zaken op te volgen, maar ik hoop door nu mijn volle aandacht te geven aan de overdracht en alles goed te administreren, dat we het aantal vragen kunnen beperken. Gisteravond heb ik mijn zinnen gelukkig even helemaal kunnen verzetten. Ik had een afsluitend etentje voor mijn deelname aan de jurering voor de Tollius prijs. Een jaarlijks innovatieprijs door Twijnstra Gudde uitgeschreven onder de eigen medewerkers. ‘Het onderwijs impresariaat’ wordt de winnaar van de 25.000 euro. In samenwerking met ROC’s ligt er een uitvoerbaar plan om werknemers van het MKB mogelijkheden aan te reiken om zich verder te scholen met voor de werkgever zeer aantrekkelijke voorwaarden. Twijnstra Gudde kan met dit plan een grote maatschappelijk bijdrage leveren, de jury is dan ook unaniem. Het geeft mij een goed gevoel dat je op deze manier mooie en zinvolle ideeën een zetje mee kunt geven.

We naderen de finale afronding nu in rap tempo. Vandaag beginnen we met het daadwerkelijk in dozen stoppen van de dossiers. Er wordt hard gewerkt en we gaan zeker vandaag nog niet alles verhuizen, maar het idee dat we geen offertes meer hoeven maken, geen maandstaten meer hoeven te controleren en niet meer de hele tijd stempels moet zetten en ouders dwingend moeten wijzen op het nut van een traphekje… het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Weer ondernemen zonder de overheid op schoot.

Zie het artikel zoals het afgedrukt is 16-01-01 in het Financieel Dagblad:

(Artikel in pdf formaat, download reader >>)