|
X factor mom!
Toen ik zwanger was van mijn eerste wondertje wist ik precies hoe ik alles zou moeten doen. Doorslapen?No problemo! Opvoeden? Peanuts!!!
Kinderen die hysterisch in de Albert Heijn hun moeder tot waanzin dreven zou in mijn harmonieuze gezin niet eens een optie zijn! Kinderen die als jonge gorilla’s aan de armen van papa en mama hangen om toch die lolly van de Jamin te kunnen scoren waren in mijn ogen een product van zwakbegaafde ouders!
Bevallen..? Sjah, darmkrampen kunnen ook pijnlijk zijn! Vrouwen van tegenwoordig weten amper wat pijn is!!
Daar sta je dan.. 20 jaar, alleswetend en wereldwijs.. Een dikke buik met daarin jouw perfecte wonderbaby en een voorbeeld voor al het verpeste nageslacht wat deze wereld tot een chaos maakt.
Bevallen.. tot 4 cm wist ik het.. Peace of cake.. Dit ga ik redden!! Niet wetende dat 4 uur later de verloskundige fijngeknepen en bedreigd zou worden door me, myself and i..
Na maandenlang in shock te zijn geweest van de bevalling, lees: van het gevoel alsof er een paraplu opengeklapt werd in mijn lijf ‘ begon dan het opvoeden.. Mijn hoofd nog steeds vol illusies dat dit plaatje uiteindelijk een zacht, liefspelend poppetje zou worden die haar moeder altijd zal zien als voorbeeld en liefdesbron..
Terwijl ik dit typ word ik aangegaapt door een kleuterpuber van 4,5 jaar.. 1 wenkbrauw in de lucht, armen over elkaar en mij aanstarend alsof ik echt het onredelijkste monster ben wat ooit gecreëerd is.. Daarnaast een peutertje van bijna 2! Die zijn zus moeiteloos imiteert en de boel op stelten zet in totale ontkenning van mijn schoonmaakwoede zo’n uur geleden..
Mijn dejavu’s naar een onbezorgde tijd als thuiswonende,stappende puber lijkt een mooie droom te zijn, waarvan ik hard ontwaak tussen luiers, ontplofte slaapkamers en oploskoffie als primaire levensbehoefte om enigszins mijn dagen door te komen. Coupe ontploft, uitgesmeerde mascara, en langgegroeide teennagels zijn geen uitzonderingen meer, en slaap is iets wat in mijn leven een onbekend gegeven is.
Regelmaat? Waar?? Kinderen die spelen zoals dat beschreven staat in de opvoedboekjes?Voor mij onbekend!
Uitgeruste mama’s die hun kinderen gladgestreken met buikjes vol zelfgebakken ontbijt en perfect opgemaakte broodtrommels op tijd op school hebben, zijn in mijn ogen actrices pur sang.
Mama’s waarvan hun vlekkenloze kleding hun lijf omsluit, make-up wat aangebracht lijkt te zijn door Mari himself en moeders die als covermodel het schoolplein overlopen alsof ze net uit een kuuroord komen, is in mijn optiek niet eens een mogelijkheid.
Waar is hun wonderdrank die het moederschap maakt als iets wat je met 2 vingers in je neus kan doen?!Hoe kan het zijn dat mijn kinderen de klas betreden als pastamonsters met 2 verschillende sokken en de haren in de lucht.. Hoe kan het dat ik mijn kinderen uitzwaai met klotsende oksels in een t-shirt waarvan ik niet meer terug kan vinden wat de originele kleur ooit is geweest?!
Ik had 5 jaar geleden toch bedacht dat ik mijn kinderen uit zou zwaaien in schone burberry kleding?Dat mensen mij zouden zien als de trendy mom van school en mijn kinderen zouden toch schoon, rustig en netjes hun houten stoeltje betreden in de klas?
Alles wat ik dan gepland had, is zeer zeker niet uitgekomen. Maar de dingen die ik niet gepland had des te meer...Het ontzettende ‘houden van’! Dat heerlijke ’kleine’ genieten! Van eerste plasjes op een potje, tot de eendjes voeren in het park.De meest heerlijke kusjes van een oranje spaghettimond. Een knuffel met dat allermooiste zinnetje: “mama ik vind jou lief”. Dat mooie onbevangen bewegen, het krijgen van de puurste liefde..
Het meest mooie ongeplande plan.
| 
Wilt u maandelijks de nieuwste artikelen per email ontvangen? klik dan 
