In Boxmeer start binnenkort een door particuliere investeerders opgezette kankerkliniek. Kanker is big business vooral in Nederland waar we de top in verschillende kankerlijsten al hebben bereikt. Is dit de innovatie in de zorg waar we op zitten te wachten? Vraagt Linda Woudstra zich af, lees hier de column die zij schreef voor het Financieele Dagblad van maandag 15 december.
Deze column verscheen eerder in het Financieele Dagblad in de rubriek 'Zakenkabinet' van maandag 15 december 2008
Op You Tube is een filmpje te zien met twee Engelse komieken, ‘How the markets really work’. Ze leggen daarin uit hoe een ‘unemployed black man in a string vest’ een hypotheek wordt aangesmeerd. En hoe de bankiers een pakket ‘doggy debts’ ofwel een structured investment vehicle (siv) op de markt aanbieden onder prachtige namen, zoals ‘high grade structured credit enhanced leverage fund’. ‘Enhanced, sounds good!’, grappen de mannen ‘I’ll buy anything if it’s enhanced!’ Dit financieel carrousel is uiteindelijk dolgedraaid en ligt nu op zijn gat.
Toch zijn er nog mensen met geld die zelfs nog willen investeren, in ecologische gezondheidszorg bijvoorbeeld. Investeerder Lex de Lange uit Groningen heeft 200 mln bij elkaar gebracht om in Boxmeer aan de slag te gaan met een kankerkliniek met de mooie naam International Comprehensive Cancer Institute (ICCI). Ik juich dit toe, gezien het feit dat er steeds meer jonge en productieve mensen het loodje leggen door deze afgrijselijke ziekte. De vraag is alleen wat gaat deze kliniek daarbij helpen?
Maar liefst 70 oncologen moeten er de wachtlijsten bekorten. Dat is gunstig voor de arbeidsmarkt, want patiënten kunnen dan hopelijk ook sneller weer aan het werk. Mits de behandeling succes heeft, natuurlijk.
Door mensen snel door een reeks kostbare behandelingen heen te gooien, kan er anderzijds ook veel aandeelhouderswaarde gecreëerd worden, zolang de patiënt het nog kan velen en misschien ook nog genezing volgt.
Kortom, dat het een investeringsclub is die dus naar rendementen kijkt, lijkt niet hoopgevend. Het volgende citaat van Lex de Lange misschien wel: ‘Door al die patiënten bouwen wij een enorme databank op. Dat is voor ons het heilige vuur. Daar passen wij onze behandeling op aan en op grond van die gegevens maken we keuzes in welke apparatuur en in welke therapieën we investeren.’ (Bron: zorgvisie.nl).
Dat is nog eens wat anders dan hetgeen promovenda ‘bestuurlijke vernieuwing in de zorg’ ir. Lena van Gastel signaleert: ‘‘De zorg is op bestuurlijk niveau angstwekkend protocollair dichtgetimmerd, alle creativiteit en elke holistische benadering worden hierdoor gesmoord, we zitten met verkokerde blikken vast in onze eigen denkkaders waar iedereen naar zijn eigen verstopte paaseieren lijkt te zoeken.’.
Zo komt het dat een patiënt nooit andere ‘paaseieren’ krijgt aangeboden dan chemotherapie en bestraling, ook al zijn er andere, goedkoper en humanere therapieën die kanker effectief bestrijden. Dat deze misstand nog zolang door kan gaan, komt omdat in de zorg het resultaat van de behandeling niet wordt gemeten. Althans niet publiekelijk. Elke arts tovert statistische overlevingskansen op het scherm dankzij de Amerikaanse site Adjuvantonline.com, die gegevens put uit de San Antonio Data Base en SEER data base. Deze laatste is opgebouwd door de rijkste filantropische instelling ter wereld met een geschat eigen vermogen van $3 mrd, het Amerikaanse National Cancer Institute.
De Hollandse kankerpatiënt hoort van zijn arts geen woord over zijn ervaring met andere patiënten, laat staan dat de patiënt statistieken te zien krijgt. Zo hoef je niet te vertellen wat je allang weet, namelijk dat de paaseieren helaas niet werken.
Laten ze in Boxmeer een nieuwe weg inslaan en alternatieve therapieën — zoals met DiChloorAzijn, Liposferische vitamine C of Insuline Potention Therapie die kanker wel effectief bestrijden — voorzien van de noodzakelijke statistische onderbouwing. Er kunnen in ieder geval in Boxmeer weer zo’n 300 verpleegkundigen aan het werk, waarmee voor de zorg de eerste winst binnen is, dat dan weer wel.
Linda Woudstra beheert in het Zakenkabinet de portefeuille arbeidsmarkt. Ze is directeur van Regeltante bv en Yellow & Blue Consultancy bv, bureau voor innovatie en veranderingsmanagement.
Reacties van de lezers:
Propaganda
18 december 2008 | Het Financieele Dagblad
Ik vind het onjuist dat Linda Woudstra haar Zakenkabinet-column van 15 december gebruikt om propaganda te maken voor alternatieve behandelwijzen van kanker. Zij heeft geen verstand van behandeling van kanker, zij is daar niet voor opgeleid, en wat zij daarover schrijft is onzin. Zie voor de recente vitamine C-hype bijvoorbeeld mijn NRC-column van 18 oktober.
Alternatieve behandelwijzen heten alternatief, omdat hun werkzaamheid in deugdelijk onderzoek niet is aangetoond. Het staat iedere Nederlander die kanker krijgt vrij om zo'n onbewezen therapie te kiezen. Gelukkig gebeurt dat zelden meer, sinds de catastrofale uitkomst van zulke therapieën uitgebreid in de kranten is beschreven - Sylvia Millecam! - en sinds de charlatans die zulke therapieën aanbieden steviger worden gestraft. Het lijkt mij niet een taak voor het FD om dat tij te keren.
Piet Borst, Amsterdam
Niet geplaatste reactie van Linda Woudstra hierop:
Het was te verwachten dat er vanuit de traditionele geneeskunde afwijzend gereageerd wordt op therapieën die een andere grondslag volgen om de kankerpatiënt te genezen. Het belangrijkste verschil van alternatieve ten opzicht van traditionele therapieën is niet het onbewezen zijn van de werkzaamheid van de kuur, maar het feit dat alternatieve therapieën uitgaan van het versterken van het belangrijkste wapen van het lichaam, het immuunsysteem. Terwijl radio- en chemotherapie deze juist verzwakken en zelfs in het geheel kunnen afbreken.
Mijnheer Borst mag natuurlijk beweren dat ik geen verstand heb van zijn vakgebied de behandeling van kanker, mijn vakgebied is namelijk het bedenken van innovatieve oplossingen voor maatschappelijk problemen of complexe vraagstukken wat het onderwerp ook maar is. De huidige wijze waarop een medicijn zijn werkzaamheid moet bewijzen in kostbare klinische proeven staat de vooruitgang in de behandeling van kanker tenminste in de weg. De uitgangspunten van de investeerders in Boxmeer om data te verzamelen, bieden daartoe iig al meer ruimte en dus zijn daar nieuwe inzichten en resultaten te verwachten.
De reactie van mijnheer Borst duidt op een gevaarlijk situatie in de gezondheidszorg, die van geslotenheid en afweer. Een organisatie die gericht is op ontwikkeling en vooruitgang, wordt gekenmerkt door een open karakter. Omdat men er zich van bewust is dat het altijd beter kan, zal men andere inzichten toelaten en onderzoeken. In het bedrijfsleven wordt dit succesvol toegepast onder de naam benchmarking.
Wat betreft de verwerping van vitamine C therapie, zou mijnheer Borst wellicht nog eens de Padayatti studie er op na kunnen slaan, waar de dubieuze gang van zaken rondom de toetsing van Linus Pauling’s therapie, ‘de Mayo studie’ opnieuw ter discussie wordt gesteld: Only intravenous administration of vitamin C produces high plasma and urine concentrations that might have antitumor activity." They conclude that "the efficacy of vitamin C treatment cannot be judged from clinical trials that use only oral dosing," as the Mayo Clinic studies most conspicuously did, and that "the role of vitamin C in cancer treatment should be reevaluated" (Padayatti 2004)
Het meest interessante aan de reactie van mijnheer Borst is natuurlijk waarom hij zo heftig reageert op de constatering dat er mogelijk andere meer humanere manieren zijn om kanker te behandelen dan wel te genezen. Behoort het vinden van niet-toxische of minder toxische behandelingen eventueel zelfs in combinatie met traditionele behandelingen (ook zonder sponsoring vanuit de farmaceutische industrie) niet tot de (morele) doelstellingen van onze gezondheidszorg? Het wordt tijd dat de gezondheidszorg deze verantwoordelijkheid neemt en haar behandelingen op meerdere aspecten weegt en verantwoord. En zich niet langer laat verblinden door de eigen statistieken, waarin een multi dimensioneel probleem met vele factoren, statistisch wordt gevangen in metingen van slechts enkele factoren.
Vanuit die optiek lijkt het mij dan ook zinvol om tenminste eens met een antwoord te komen, hoe patiënten zich persoonlijk kunnen wapenen tegen de negatieve bijwerkingen van de traditionele behandelingen, in plaats van de huidige praktijk om verzwakte patiënten suikerrijk eten aan te raden. De inzet van de patiënt om een bijdrage te leveren aan het eigen herstel en genezing, lijkt totaal niet ter zake doend?
Tot slot het verwijt van mijnheer Borst dat de column in het FD wordt geplaatst en ik deze misbruik voor propaganda. In het zakenkabinet stellen wij zaken aan de orde die de samenleving aangaan. Vanuit mijn portefeuille arbeidsmarkt heb ik de gezondheidszorg besproken in relatie tot het verlies en uitval van mensen voor deze arbeidsmarkt en daarnaast de relatie gelegd naar de politiek die beslist over de directe en indirecte maatschappelijke kosten van gezondheidszorg, deze zijn niet alleen enorm, ze dreigen ook onbetaalbaar te worden, zeker wanneer wij steeds jongere mensen aan wat vroeger ‘ouderdomsziekten’ waren, verliezen. Elke organisatie die op grote schaal beslag legt op gemeenschapsgeld dient over zijn resultaten verantwoording af te leggen.
Linda Woudstra
|
Wilt u maandelijks de nieuwste artikelen per email ontvangen? klik dan 
