|
Bijvoorbeeld als je baby nachtenlang blijft huilen en jij weer net de enige moeder bent die al die boeken had gelezen maar toch geen flauw benul heeft wat er aan de hand is. Of je oudste spuugt alles onder, terwijl manlief net lekker in het buitenland zit en de wasmachine kapot is. Of het regent drie dagen in de vakantie als alle vriendjes van de kinderen een weekje weg zijn en je vriendinnen weer een stap voorwaarts zetten in hun succesvolle carrière en de kinderen slopen elkaar en jij ziet zelfs al uit naar het moment dat je even, tussen de buien door, met ze naar de Albert Heyn kan. Of je zit op de wc en je probeert een gedachte af te ronden maar er roept weer eens iemand mama mama mama doorheen om te vragen: ‘wil jij even de stiftendoos pakken? Ik zit net zo lekker.’
Ga je daarover lopen zeuren tegen je schat van een buurvrouw die ongewenst kinderloos is? Of tegen iemand met één kind die haar oude leventje alweer heeft opgepakt? Of tegen mensen met drie of meer kinderen die het veel drukker hebben? Of je collega die een hoogbegaafd en een allergisch kind heeft? Ben je gek.
En houd je ook maar in tegen oude mensen: ‘ach kind, vroeger deden we dat gewoon allemaal en we hadden het te druk om erover te praten en dan had je ook nog geen wasmachine’, laatste woord vrij te vervangen door ‘magnetron’, ‘crèche’ of ‘voorbehoedsmiddelen’.
En ja, ook tegen je jonge mooie oppas van 20 houd je je lippen stijf op elkaar en je glimlacht, altijd. Zij vindt dat jij het helemaal voor elkaar hebt met je leuke man en parttime baan en jaren ’20 huis en twee gezonde kinderen. Zo wil zij het nou precies ook later als ze groot is, dus oefent ze alvast op die van jou voor een euro of wat per uur. En dat wil je graag zo houden, anders is het helemaal over met je avondjes uit.
Klagen is hartstikke uit, niet relaxt noch chilling, we zijn coole combimoeders, alles is maakbaar dus wij gaan niet de indruk wekken dat wij ook maar iets lastig vinden in het leven met kleine kinderen. Want dan zou je eens de suggestie kunnen wekken dat je je zaakjes niet goed voor elkaar hebt, dat je geen goede moeder bent of geen leuke kinderen hebt.
En mijn kinderen zijn heel leuk dus ik zeg niets. Alleen hééél af en toe, als niemand het verder hoort, lucht ik mijn hart bij mijn vrijgezelle vriendin. Ze wil geen kinderen, is altijd fit (behalve na een feestje of een one night stand, maar dan heeft ze wel weer een leuk verhaal) en kan mijn verhalen er dus prima bij hebben. Dat ik dit allemaal doorsta…een held vindt ze me. Dat doet me goed en intussen kan zij denken: wat heb ik een verstandige keuze gemaakt…dus zijn we allebei blij. Als zij maar niet alsnog zwicht voor een baby, dan krijg ik haar geklaag er ook nog bij…
| 
Wilt u maandelijks de nieuwste artikelen per email ontvangen? klik dan 
