|
Veel Nederlandse moeders vinden het zielig om de kinderen onder te brengen. We zijn opgegroeid met het denkbeeld dat kinderen thuis het beste af zijn, zeker na school.
De crèche voor maximaal drie dagen is nu wel enigszins geaccepteerd, althans onder hoogopgeleiden. Je regelt nog een dagje oppas, oma of wie weet doet je man dat, en je kunt als vrouw alweer vier dagen werken.
Maar dan gaan ze naar school en begint de ellende pas echt. Oppassen die alleen vanaf drie uur willen werken, zijn moeilijk te vinden. Buitenschoolse opvang (BSO) dan? Dat wordt geleid door professionele krachten, er is controle en ze zeggen nooit af. Maar het voelt alsof we ze daar ‘parkeren’. Met name jongere kinderen zijn erg moe na een schooldag. En dan moeten ze weer omschakelen, naar een andere omgeving, terwijl ze andere mama’s wel hun kroost op zien halen. Zij vormen de uitzondering en dat maakt het niet makkelijker.
Wat dan? En oplossing is de invoering van kantoortijd-scholen. Denk daarbij aan een schoolweek van vier langere dagen (tot half 5, 5 uur) en de woensdag half of voor de jongere kinderen helemaal vrij. Zij kunnen dan even bijkomen midden in de week. Tijdens de lange dagen wissel je leertijd af met momenten voor ontspanning, beweging en cultuur, begeleid door pedagogisch werkers, klassenassistenten en vakleerkrachten. Dan hebben de leerkrachten pauze. De kinderen nemen de stof makkelijker op door de variatie. Enkele scholen in nieuwbouwwijken werken al zo, onder bezieling van vernieuwende schoolleiders.
Zo’n rooster nodigt vrouwen uit om (meer) te gaan werken, verlaagt de drempel voor mannen om hun kind(eren) op te halen en biedt meer ontwikkelmogelijkheden aan achterstandskinderen, die zelden of nooit naar de BSO, sport of muziekclubjes gaan. Drie vliegen in een klap dus.
De overheid kan voorwaarden creëren voor deze vernieuwing. En wij als werkende ouders zouden ons hier voor hard moeten maken. Wij zijn de enige groep in Nederland die nog niet georganiseerd is. We lossen opvangproblemen allemaal individueel aan de keukentafel op, en krijgen vervolgens op ons donder dat we te weinig werken. Hoog tijd voor een structurele lobby!
Reactie van lezer (ingekorte versie):
Ook ik ben een werkende moeder, heb 1 dochtertje van drie. Ik werk 3 dagen per week en mijn dochtertje gaat 2 dagen per week naar de creche en 1 dag is het papadag. Volgend jaar augustus zal zij naaar groep 1 van de basisschool gaan. Ik zit me nu al suf te praktizeren hoe wij deze dagen gaan invullen: onze werkschema' s vs. het schoolrooster. Word gek van al die termen als BSO, NSO, VSO, TSO en noem ze maar allemaal op.
Maar waar ik me de meeste ' zorgen' om maak is wat goed is voor haar en niet zo zeer wat mij en mijn werkgever het beste uitkomt! Vier dagen in de week naar school van 's morgens vroeg tot laat in de middag lijkt me wel erg vermoeiend voor zo'n kleine meid, zeker in het begin. De Nederlandse overheid wil graag dat moeders blijven werken waardoor creches als paddestoelen uit de grond schieten en een goede Toeslagenwet is geregeld voor werkende ouders (die overigens WEER wordt aangepakt).
Flexibiliteit (werkgever, creches e.d.) is vaak ver te zoeken, terwijl een kind juist niet in een strak koker moet worden gedwongen: of dit of dat en anders kan het niet. Ik zal heel blij worden als men gaat beseffen dat ook (gedeeltelijk) thuiswerken mogelijk is voor veel beroepen en dat er daarmee ook een hoop gestress (ochtend- en avondrituelen) voorkomen kan worden alleen al door het feit dat mama of papa niet meer bijna 3 uur per dag aan reistijd kwijt is (door het fileleed of NS storingen).
Maar we zullen toch de praktijk moeten afwachten, want voor mij is het belangrijkste hoe onze dochter zal reageren op deze mijlpaal (naar school gaan) in haar leven. ZIJ is voor mij DE graadmeter om te bepalen welke keuzes ik zal gaan maken. Daarbij zal ik moeten vertrouwen op mijn moedergevoel die mij tot nu toe niet in de steek heeft gelaten....... Ik hoop nog veel van je te mogen lezen! " | 
Wilt u maandelijks de nieuwste artikelen per email ontvangen? klik dan 
