De krant staat dit weekend bol van de relaxende vakantieverhalen. Op de voorpagina foto’s van een lange stoet caravans die richting het zonnige zuiden vertrekken. Nederland rekt zich lekker uit en maakt zich op voor een luie zomer...
Alles lijkt mee te werken, de zon schijnt heerlijk, het badje staat in de tuin. Kinderen zijn vrij of vinden dat ze allang vrij hadden moeten hebben en gedragen zich daar dan ook naar. Met geen honderd paarden zijn ze meer naar school te krijgen – in onze regio midden.
Er is alleen één groep die maar niet in de relaxstand te krijgen is. Dat zijn de moeders. Het is toch ongelooflijk. Hoe vaak ik het woord druk heb gehoord de laatste weken. Hoe is het? Druk! Lekker hè, bijna vakantie? Nou, druk hoor! Het is werkelijk om gek van te worden.
Druk op het werk, drukke kinderen, de laatste deadlines, druk met de vakantievoorbereidingen, druk op school. Sportdag, zomeruitje, afscheid van de kleutertijd, de juf, de gym, de knutselclub. Het is ook druk, maar om het nu de hele tijd hardop tegen elkaar uit te spreken, helpt echt niet. In elk geval niet om er lekker van te kunnen genieten.
Ik ben dus voor een verbod op het woord druk. Als iemand aan mij vraagt hoe het gaat? Dan zeg ik lekker, of goed, of nog even werken en dan lekker weg... Natuurlijk raast bij mij ook van alles door het hoofd. Variërend van drie afscheid-A4-tjes die nog gemaakt moeten worden tot stapels nog te bakken pannenkoeken en de nodige deadlines van artikelen. Ik zit niet voor niets op zaterdagmiddag nog te werken om alles af te krijgen.
Toch laat ik me niet gek krijgen, of ik probeer dat althans. Iedere ochtend begin ik met een minuutje of tien even stilzitten en even nergens aan te denken. Even naar binnen. Een korte meditatie. Dan laat ik alle gedachten die binnenkomen rustig aan mij voorbij trekken. Ik visualiseer dat ik langs de kant van een rivier zit en ik zie alle dagelijkse beslommeringen en moetjes voorbij komen. Maar de rivier neemt ze mee. In die korte tijd van tien minuutjes hoef ik er even niets mee.
Na die tijd mag de dag beginnen. Het maffe is dat ik na een maand al merk dat ik steeds minder last heb van al die moetjes. Ik werk net zo hard als daarvoor, misschien nog wel harder, maar ik voel me er totaal anders onder. Minder gehaast, minder gek te krijgen. En ik ga er lekker mee door tijdens de zomervakantie. Niets zo stressvol als op vakantie gaan met drie jonge kinderen, toch? Ik neem m’n I-pod mee en ga gewoon ergens in het gras, aan de kant van de echte rivier bij ons vakantiehuis ’s ochtends mediteren. Wie krijgt mij gek?
Wilt u maandelijks de nieuwste artikelen per email ontvangen? klik dan 
