De grootste aanpassing voor ouders wanneer er een kleintje bijkomt, is misschien wel je slaapritme. Was 7 uur heel gewoon, nu moet je het met 5-6 uur stellen. Inclusief onderbrekingen! Hoe je dat volhoudt en na de nachtvoedingen weer in een rustiger ritme komt, is vaak onderwerp van gesprek in de workshops en nu ook in Paula`s column; Over slapen!
Tijdens iedere workshop van Regeltante is er wel een ouder die vertelt over het niet goed in- of doorslapen van haar baby`tje of peuter. En dat kan slopend zijn. Je verlegt als slapeloze ouder gemakkelijk je grenzen en neemt genoegen met een uur of 5 en je verbaast je erover dat je vroeg zwoor bij 7 of 8 uur. En je lieve zoon of dochter lijkt het altijd wel ergens weer in te halen. En jij? Zo snèl geïrriteerd, met trillende ogen en een hoofd vol met watten. Och, was het maar weer avond. In dit stukje zal ik iets zeggen over een houding die heel effectief kan zijn!
Die basishouding is een voorwaarde om weer toe te werken naar ‘normalere’ nachten. En natuurlijk kunnen alle kinderen wel eens onrustig zijn en nachts slecht slapen. In meer of mindere mate als ze baby zijn, of tijdens een bepaalde ontwikkelingsfase. Of ineens als ze ziek zijn geweest of omdat het een spannende periode is. Daarnaast is het belangrijk is om altijd uit te sluiten dat er niet iets medisch aan de hand is. Zijn er geen ontstoken oren? Verkouden neuzen? Koorts? Iets anders lichamelijks? Want dan moet je misschien andere maatregelen treffen.
Oké die houding dus: en die is heel saai! Want ga eens bij jezelf na wat voor een feest je er van maakt ‘s nachts. En dan niet hoeveel feest voor jezelf maar feest voor je kind. Want hoeveel aandacht geef je het eigenlijk? Haal je je kleintje uit bed? Zing je liedjes? Loop je rondjes? Of haal je water voor je peuter of een lekkere fles en probeer je er achter te komen waar de droom over ging. Vraag niet: “Ben je ziek? Heb je gedroomd? Wil je wat drinken? Was je bang? Ga je weer naar je eigen bed?” Tien tegen een dat de volgende keer je kind vrolijk dit riedeltje op zegt en je claimt om alles te doen wat je de vorige nacht voor ze hebt gedaan.
Veel effect heeft het als je inzet op het volgende: bij de eerste kreet of schattige voetjes op de overloop moet je een mantra bij jezelf oproepen die als volgt klinkt: “geruststellend, maar o zo saai, geruststellen maar o zo saai”. En zo handel je ook. Weinig woorden, je baby’tje krijgt een liefdevolle hand van jou even op haar buikje en een paar geruststellende woordjes, doe geen licht aan, zing niets en haal geen flesje als het geen etenstijd is. Komt je peuter aan getrippeld met een mooi verhaal en wil bij jou in bed? (Als je dat niet wilt dan moet je actie ondernemen). Ook hier, weinig woorden, een beetje uhum en “je bent lief schat nu leg ik je weer in bed.” Roept je kleuter in paniek? Neem zijn paniek serieus en blijf er even bij, stel gerust met weinig woorden maar ga niet uitpluizen wat er precies was. Eigenlijk willen je kindjes alleen maar weten of je er nog bent en of alles nog in orde is. En die boodschap geef je ze dus, met je houding en je aanwezigheid, maar verder valt er niets bij je te halen. Alle acties moet je misschien wel een aantal keren per nacht herhalen. En misschien de volgende nacht ook. Uiteindelijk weet je kind dat je er bent en dat het goed is en dat je ‘s nachts maar één ding doet en dat is slapen. Als je een partner hebt moet je samen een afspraak maken en het samen eens zijn over de gekozen strategie. Je hebt elkaar nodig als je kleintje keer op keer blijft brullen en al je andere bloedjes ook wakker worden. En toch…houd vol. En ineens, slaap je zomaar weer eens een uur of 7!
Voor meer vragen over slapen en vooral niet slapen kun je altijd mailen met p.ingelse@regeltante.nl. Kijk ook naar het workshopprogramma van 2008. |
Wilt u maandelijks de nieuwste artikelen per email ontvangen? klik dan 
